Door cliënten gestelde vragen.


  1. Kan ik een afspraak maken voor mijn partner of kind?

    Neen, in principe maken volwassen cliënten hun eigen afspraken. Uitzondering is als een afspraak op verzoek wordt gemaakt voor de partner, die b.v. verhinderd is. Ouders kunnen uiteraard afspraken maken voor hun jonge kind. Belangrijk is wel, dat het kind daarover kan meebeslissen en er dus achter staat.

  2. Kan ik met iemand meekomen?

    Neen. Therapie volg je voor jezelf. Neem je een ander mee, dan ben je over het algemeen onvoldoende vrij om de sessie te ondergaan. De aanwezigheid van de ander blijft van invloed op je proces. In een enkel geval is dat bij het werken met kinderen anders; op verzoek van het kind kan de ouder er soms bij blijven. Dan wordt bezien, wat het belang en de invloed daarvan zijn. Bij het eerste gesprek (de intake) mag je, wanneer dat belangrijk is, iemand meenemen maar na de eerste kennismaking zal die persoon elders moeten wachten.

  3. Werkt het ook als ik gestuurd wordt?

    Therapie volgen heeft alleen zin, als je er zelf voor kiest. Natuurlijk kun je door je omgeving geadviseerd zijn om in therapie te gaan. Maar je dient zelf de beslissing te nemen en er zelf in geloven om in therapie te gaan.

  4. Kan ik in 1 sessie van mijn probleem af komen?

    Soms is een eerste gesprek zo verhelderend, dat je probleem daarna als sneeuw voor de zon verdwenen is. Ook ik heb dat al enkele malen met cliënten ervaren. Kennelijk kom je dan op het juiste moment en heb je al voorwerk gedaan. Maar in het algemeen kun je zeggen dat hypnotherapie weliswaar een snel en radicaal werkende therapie is maar dat ook deze methode tijd kost.

  5. Ik geloof niet in vorige levens. Kan ik toch geholpen worden?

    Vooraf staat niet vast welke therapievorm nodig is. Niet geloven in reïncarnatie behoeft daarom al geen belemmering te zijn. Voorts is het zo dat wat omhoog komt in reïncarnatietherapie gezien kan worden als metaforische informatie uit het onderbewuste over het huidige leven. Deze informatie is als zodanig evenveel waard in therapeutisch opzicht.

  6. Ik herinner me niets van vroeger. Werkt de therapie dan toch?

    Informatie over je leven ligt voor een deel opgeslagen in het onderbewuste als oude “verloren” herinneringen en in de vorm van je automatische handelingen. Deze informatie is onder trance bereikbaar en daardoor inzetbaar in de therapie.

  7. Ik weet dat ik ooit als een ……… leefde. Kan ik dat verder uitzoeken?

    Ja, dat kan. Het gebeurt wel vaker in sessies dat men nogmaals teruggaat naar dat eerder beleefde leven, omdat er nog informatie ligt die verwerkt mag worden.

  8. Volgens mij ken ik mijn partner uit een vorig leven. Heeft het zin dit uit te zoeken?

    Vaak wordt deze vraag gesteld omdat men denkt, in de partner de zielsverwant gevonden te hebben, of om zeker te zijn van de huidige relatie. Het willen onderzoeken daarvan berust dan ook vaak op nieuwsgierigheid of onzekerheid. Therapeutisch gezien heeft het mijns inziens geen waarde. Het is de zin die je er zelf aan geeft, om deze zoektocht te ondernemen.

  9. Kan ik ook komen als ik wil weten wat ik in een vorig leven ben geweest?

    Als dat je enige “hulpvraag” is, moet je een therapeut zoeken die daar zijn tijd voor wil vrij maken. Ik vraag dan ook steeds, waarom je dat wil weten. Wat houdt jou bezig waardoor je geïnteresseerd bent in je vorige levens? De antwoorden op die vraag leiden meestal tot inzichten over je huidige functioneren, waaraan je iets wilt veranderen. Dan ben je van harte welkom.

  10. Kan ik de opgehaalde herinneringen gebruiken om bijvoorbeeld een onenigheid te beslechten?

    Neen, dat is onverstandig. Zoals de herinneringen die je zelf ophaalt vaak historisch niet geheel juist hoeven te zijn (vertekening van tijd, plaats, vorm, duur, kleur, hoeveelheid etc.) kunnen ook de herinneringen die in regressietherapie boven komen, die vertekening hebben. Ze zijn van therapeutisch waarde omdat je met hulp van de therapeut de waarde uit de oude informatie gebruikt om er van te leren.

 

Top

 

 

 

© 2004 M. Brevet